Caesar had hele goede plannen, maar daardoor had hij ook vijanden. Door zijn overwinningen voelde hij zich heel machtig. Omdat hij zo populair was, kwamen er allerlei uitspraken over hem. Een paar voorbeelden hiervan zijn: ‘Vader des Vaderlands’, ‘Onoverwinnelijke God’ en ‘Dictator voor het leven’.

Een aantal bestuurders uit de Senaat waren bang dat hij de macht in zijn eentje zou grijpen. Ze dachten dat het weer terug zou gaan naar een Koninkrijk. Dat was iets waar ze geen goede herinneringen aan hadden. Daarom bereiden een paar van hen een moordaanslag. Ook Brutus, iemand die bevriend is met Caesar, doet mee.

Op 15 maart voor 44 Christus was Julius Caesar bij een bijeenkomst in het Senaatsgebouw, de Curia Pompei. De senatoren gingen om Caesar heen staan. Normaal was dit een teken van respect. Maar Senator Caca trok zijn dolk en stak daarmee Caesar in zijn rug. Daarna volgden de anderen. Caesar werd 23 keer gestoken en overleed ter plekke. Toen hij zijn vriend Brutus zag, riep hij de woorden: ‘Ook gij, Brutus?’

Volgens sommige bronnen is Caesar voor zijn dood gewaarschuwd voor de Idus van maart. In de Romeinse tijd betekende dat de dertiende of de vijftiende dag van de maand. Caesar had geen tijd en waarschijnlijk ook geen zin om de boodschap aan te nemen. Hij liep dus gewoon rustig naar de bijeenkomst toe.